قسمَتم تنها دَمی باتو نشستن بود و  بس

سهم من از عشق، تنها همین یک لحظه بود

وقتی از رفتن برایم قصّه می گفتی ندانستی

دلم، بندِ عمرم را میانِ تارِ زُلفت بسته بود.