می خواهم از این آینه ها خانه بسازم

یک خانه برای تو جداگانه بسازم

 یک خانه ی صحرایی بی سقف پُر از گُل

 با دور نمای پَر پروانه بسازم

 من در بزنم ، باز کنی ، از تو بپرسم

آماده ای از خواب تو افسانه بسازم؟

هر صبح مربای غزل ، ظرف عسل ، من

با نان تن داغ تو صبحانه بسازم

 شاید به سرم زد ، سر ظهری ، دم عصری

در گوشه آن مزرعه میخانه بسازم

وقتی که تو گنجشک منی ، من بپرم باز

یک لانه به ابعاد دو دیوانه بسازم

می ترسم از آن روز خرابم کنی و من

 از خانه آباد تو ویرانه بسازم