بیا زمینی باشیم؛

من از دوزخی که راهش به بهشت باشد، می ­ترسم.

فقط اگر یکی مثل تو کنار من باشد،

عشق باشد،

جرأت گناه باشد...

بگذار زمینی باشیم؛

بهشت همانجاست که من باشم و تو باشی،

چه فرقی می­ کند که معصوم یا پُرگناه باشیم؟

دانم و دانی که جانم عاقبت از آن توست

پس نزن آتش به جانم چون که جانم جان توست

بی دوست عبور از دل شب ها شدنی نیست

شب های پر از راز که فردا شدنی نیست

گفتم که برایت بفرستم دل خود را

افسوس که چون نامه ی دل تا شدنی نیست

عشق من به تو

مانند رود كوهستاني است

پيوسته و پايدار

عشق من به تو

شبيه تابش ابدي خورشيد است

يا مانند دريا كه هرگز نمي آسايد

امواج قوي و نجيبش

كه از آغوش بازش پيوسته مي گذرد

عشق من به تو

مانند درختي است

كه در قلب ريشه كرده است

عشقي بي قيد و شرط

حقيقي و ابدي

و خاموش نشدني ..

عاشقم، سوخته ام،‌ وابگذاريد مرا

لحظه اي با دل شيدا بگذاريد مرا

من در افتاده ام از پا دگر اي همسفران!

ببريد از من و تنها بگذاريد مرا

سرنوشت من و دل ، بي سر و ساماني بود

به قضا و قدر اينجا بگذاريد مرا

عاقلان! راه سلامت به شما ارزاني

من كه مجنونم و رسوا، بگذاريد مرا

خسته و كوفته از شور و شر زندگي ام

يك دم آسوده ز غوغا بگذاريد مرا

تلخكامم كه به غمخواري من بنشينيد

شاد از آنم كه به غم ها بگذاريد مرا

دل ديوانه ي عاشق، نشود پندپذير

بهتر آنست به خود وابگذاريد مرا

از " مردها " گفتن ...

هیچ کار آسانی نیست

از مردانی که

تمام ِ خستگی یشان

با یک نگاه ِ از سر محبت

به " اوی ِ " زندگیشان برطرف می شود

هیچ کار ساده ای نیست

مرد باشی و تمام ِ دل نگرانی هایت را

پشتِ یک لبخند ظاهری

پنهان کنی !

وقتی

بغضِ جامانده ی بیخِ گلویت را باید قورت دهی

تا مبادا زیر سئوال رود

مردانگیت !

مردها گاهی بغض هایشان را

سکوت،گاهی دود

گاهی هم رو بر میگردانند و

با آستین پیراهن اشک هایشان را پاك می كنند ... !

مرد اگر مرد باشد

میشود فرهاد

میشود مجنون

م ی ش و د

مرد !

تـو برایش

" زن " باش

ساده باش

عاشقانه باش

تا از نگاهت بفهمد

خواستنت را ...

بودنت را ...

بیا و باور کن

که گاهی سخت ترین

کار دنیا

همین مرد بودن که نه

همین مرد ماندن است !

روز مرد تكيه گاهان خوب زندگي

بر تمام مردان غیرتمند سرزمینم مبارکباد...

روزت آمد و باز دلتنگي ام بيشتر شد،

اين چه سري است كه هر چه مي گذرد

به تو محتاج ترم

روزت آمد

و باز به جاي گفتن پدرم روزت مبارك

و بوسه بر دستان اميد بخشت

بايد

بر سنگ سرد مزارت بوسه بزنم

و فاتحه اي بخوانم

دل به هركس كه رسيديم سپرديم ولي

قصه عاشقي ما سر و سامان نگرفت

مثل نوري كه به سوي ابديت جاريست

قصه اي با تو شد آغاز كه ... ( پايان نگرفت )

گفتي چه كسي؟ در چه خيالي؟ به كجائي؟

بي تاب تو ام

محو تو ام

خانه خرابم