شیشه ی پنجره را باران شست

 

 

 

از دل من اما

 

 

 

چه کسی نقش تو را خواهد شست…؟

 

 

 

چه بگویم با تو ؟

 

 

 

دلم از سنگ که نیست

 

 

 

گریه در خلوت دل ، ننگ که نیست

 

 

 

چه بگویم با تو ؟

 

 

 

که سحرگه دل من باز از دست تو ای رفته ز دست

 

 

 

سخت در سینه به تنگ آمده بود