خوش آن شبها  که در خلوت گه راز

 درون سینه ام آرام بودی

من از آه سحر گاه تو فارغ

 تو فارغ از غم ایام بودی

خوش آنروزی که زیر سایه بید ، لب جوی ما و دل بنشسته بودیم

سرود عشق می خواندیم از بر، لب از هر گفتگویی بسته بودیم