ما که می خواستیم خلق  جهان            دوست باشند  جاودان  با  هم

ما که می خواستیم نیکی و مهر         حکم رانند  در  جهان  با  هم

شور بختی نگر که در همه عمر   خود  نبودیم  مهربان  با  هم

ای شمایان ! که باز می گذرید        بعد  ما  زیر  آسمان  با  هم

گر  رسید  آن دمی که  آدمیان         دوست گشتند وهم زبان با هم

آن زمان با  گذشت  یاد  کنید         یاد  نومید  رفتگان  با  هم