دستت را بمن بده  ،  هیچ دری کوتاه نخواهد آمد

 تو بیا

 آفتاب اگر مهتاب شود  ، اشک اگر سیلاب  شود

چلچله اگر پرپر شود

باز تو بیا

 پنجره  اگر روزن شود ،   راه   اگر  بن بست شود

خاک آشنایی  اگرخاکسترشود  ،  تو شجاع باش

باز تو بیا

حالت اگر دگرگون شود

 کامت از عطش اگر کویر لوت شود

پایت از تاول  اگر   غرق خون شود

باز توبیا

 توبیا ای مرهم درد ، ای نوشتار سرنوشت من

ای   حافظه  ی اسرار من  ،  ای سکوت   شب بیداریهای من

توبیا که بودنم را از  تو انتظار می کشم

تو بیا و طلوع من باش

پیش از آخرین غروب من

 تو بیا