موجودی نحیف  ،  کودکی ضعیف  ، پای دیواری  ، دیوار کاخی

زجر می کشید ، ناله می نمود ، از گرسنگی  ، یا  که تشنگی

 درون آن کاخ   ، میان آن باغ ، آن کاخ زیبا ، و آن باغ گلها

 دروصف رویا ، پیر   یا جوان ، خرد یا  کلان

 غرق درنعمت  ، غرق در شادی ، غرق در نشاط ، غرق درخوشی

می گفتند همه : آفرین شراب  ، آفرین مستی

غریو شادی ، فریاد مستی ، می رسید به گوش

بی خبر زکاخ  ،  بی فکر وخیال

درپای دیوار ،  می نالید زار

ناگهان زکاخ ،    مردی درفِراخ     (1)

آمد پیش وی  ،  آن طفل یتیم  ،  بردستش غذا  ، "ماندۀ غذا "

برداروبخور ، بخور وبمیر  ،  این را گفت ورفت

 اوماند وغذا  ،  " ماندۀ  غذا "  ، وای ازآن غذا

 با بوی گندش  ،  میداد پند ش ،

ای طفل یتیم ،  برداروبخور،  بخوروبمیر

دستی برغذا ، پیش آمد وخواست ، بردارد آن را

 یارایش نبود ، انگشتان وی  ، آن طفل یتیم

درپناه سوز ، در زیر سرما ، سرمای بهمن

چون یخ بسته بود ، دستش را کشید ، ازسوی غذا

مدام درگوشش  ، پیچید این صدا

ای طفل یتیم ،برداروبخور ، بخوروبمیر

نه نمیخورم ، بگذار بمیرم

ای خدای من ، مادرمن کو ؟ ،پدرمن کو ؟

آیا نداشتم ؟  محال است محال ، باشد که طفلی

بی مادر    باشد ! بی پدر    باشد !

 اکنون آن منم !من طفل یتیم !

فریادش پیچید درآسمانها ، درعمق خاکها

درگورمادر ، درقبر پدر

روحش را بداد ، نویدی   مادر :فرزندم بیا !

دلبندم بیا ! اینجا    بر    زیر خاکها !

از سوز    وسرما ،   یارایش نبود    ایستد سرپا ، همانجا    بماند .....

غریو شادی ، فریاد مستی  ، می پیچید درکاخ

 میرسید به گوش ، درپای دیوار

اونمی شنید آن نغمه هارا ، آن فریاد هارا

 رفت زین دنیا ، بی ترس وپروا

وچون صبح شد ، دیدند که طفلی ، طفل یتیمی

در پیشش غذا ، " ماندۀ غذا " ، خفته است آنجا

آیا مرده است ؟ آری مرده است !!او رفت زین دنیا !!!

اما شما ها !!ای کاخ نشینان !!ای باغ نشینان !!

 ای فِراخ پوشان !!ای باده نوشان !!

خوش باشید همه ، خوش باشید همه

بی درد او ها !!بی رنج اوها !!خوش باشید همه !!!

 زندگی همین ؟؟؟؟؟؟؟؟که طفلی بسپارد

جان زتشنگی ؟ازگرسنگی ؟

اما شماها

 خوش باشید همه ؟؟؟؟؟

                                   استاد احتشامی راد