من در این بادیه با این دل ویران چه کنم؟

آتش  افتاده  به  جانم ، ره  دریاچه  کنم

اندر این بحر گنه گشته غریق این دل من

شد سراب آن ره فانوس که دیدم، چه کنم؟

عشق را در می ناب و بت و مستی خواندم

پی  معشوق  ازل  ره  ننمودم ، چه  کنم؟

به  تمنای دل سربه هوا ، منزل  آخر سازم

شرط عقل است در این ره ،من نادان چه کنم؟