وصال عشق
«اسمعی»گفت به دیوار حرم
دیدم این بیت یکی کرده رقم
چه کند عاشق دلداده ی زار؟که بر او مهر نورزد دلدار
زیر آن بیت نوشتم به جوابکه پی چاره رود از هر باب
صبح فردا من از آن عاشق کیشیافتم بیت دگر پاسخ خویش
چه کند آنکه پس از جهد تمامدلبرش باز نمی گردد رام ؟!
زیر آن بیت نوشتم چو نخستکه کند صبر !! شود کار درست
باز دیدم که نوشته ست جوابچه کند عاشق اگر شد بیتاب؟
زین جوابش چو برآشفتم سختبنوشتم که بمیرد! بدبخت
صبح فردا چو رسیدم آنجاچه بگویم که چه دیدم آنجا
دیدم افتاده جوانی مدهوشپاسخم داده و گردیده خموش
که ره عشق به پایان بردمگفته بودی که بمیرم ، مردم
عاشقی را که وصالست محال!!مگرش مرگ رساند به وصال
«خوشدل» آن روز تو خوشدل باشیکه بر این مرحله نائل باشی
« مرحوم علی اکبر خوشدل تهرانی »
