برایمان تاب بسته ایدبین دو درخت

یکی سوخته در جهنم ، یکی سبز در بهشت!

 هی  تابمان می دهید ،  معلقیم میان هپروت ِ منکر و معروف

چه کسی گفته هرکه بیشتر به هوا پرتاب شود ، آسمانی تر است؟!

 یادم افتاده روی زمین  ،  مساحت گمشده ی حیات

حجم فراموش شده ی انسان  

      یادم افتاده به سیمرغ زندگی که از ما     ربودید

به فریب آنکه مرغ ها زمین گیرند

آن روز که تار مرا به پود خاک بافتند

یقینا، برای آخرت هم ، راههای زمینی ساختند