سر هر جاده منم ، چشم به راهی که تویی !

شب و روزم شده چشمانِ سیاهی که تویی !

 بنــدبازی وسط معرکه  ام ، وای اگر ..

روی دوشـم بنشیند پر کاهی که تویی !

زیر پایم پلی از موست ، ولی  زل زده ام ..

بین چشمانِ تماشا به نگاهی که تویی !

کور کرده ست مرا عشق و سر راهـم باز ..

باز کرده ست دهان ، حلقه ی چاهی که تویی !

نیست کم وسوسه ای سیب بهشت ، اما من ..

    دستم آغشته  به نارنج گناهی که تویی !