روبروی تو کیم من ؟ یه اسیر سرسپردهچهره تکیده ای که تو غبار آینه مرده

من برای تو چی هستم ؟ کوه تنهای تحملبین ما پل عذابه . من خسته . پایه پل

ای که نزدیکی مثل من به من اما خیلی دوریخوب نگاه کن تا ببینی چهره درد و صبوری

کاشکی میشد تا بدونی من برای تو چی هستماز تو بیش از همه دنیا . از خودم بیش از تو خسته ام

ببین که خسته ام . غرور سنگم اما شکستمکاشکی از عصای دستم یا که از پشت شکسته ام

تو بخونی یا بدونی از خودم بیش از تو خسته امببین که خسته ام . تنها غروره . عصای دستم

از عذاب با تو بودن در سکوت خود خرابمنه صبورم و نه عاشق . من تجسم عذابم

تو سراپا بی خیالی . من همه تحمل دردتو نفهمیدی چه دردی زانوی خسته امو تا کرد

زیر بار با تو بودن . یه ستون نیمه جونماین که اسمش زندگی نیست . جون به لبهام میرسونم

هیچی جز شعر شکستن . قصه فردای من نیستاین ترانه زواله . این صدا . صدای من نیست

ببین که خسته ام . تنها غروره . عصای دستم