من از دوست داشتن نه

 از دوست داشته شدن زیاد گاهی می ترسم ..

 از درماندگی احساس خویش

 برای جبران مهربانی های مشروط  می ترسم..

از  وابستگی   دل های ناشکیب

  برای لحظه های تلخ و ناگزیر وارهیدن  می ترسم..

 از دلبستگی های سخت پر از نیاز ، 

 و از دل کندن های آسان روزهای بی نیازی می ترسم ..

از دلتنگی های همیشگی خودم نه

از دلتنگی های گاه و بی گاه دیگران ، همیشه می ترسم..

 من عشق را ، دوست داشتن را  ..

بی توقع ، بی بهانه ، بی ترحم ، بی ترس ، دوست تر می دارم ..