دانم ای زیباروزی ؛ بر مزارم بنشینی

سر کنی آه و زاری ؛ گوشه  غم بگزینی

من به امید وصالت عمر خود دادم بر باد

تا تو اکنون اینچنین بر خاک ماتم بنشینی

رفته ام از یاد ؛ عمر بی بنیاد

در غم رویت ؛ داده ام بر باد

ناله های مرا شنیدی ؛ همچو بخت از برم رمیدی

پیش چشمان ژاله بارم ؛ با رقیبان من پریدی

داده ام ای داد ؛ عمر خود بر باد

به من بگو تا به کی با رقیب من میمانی ؟

به گوش او از وفا قصِّه تا کی میخوانی ؟

 چو بسته شد پای او همچو من در دام تو

شبی ز خود از جفا  ناگهانش  میرانی

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      زنده یاد مقامی