حسّ و حال      همه ی ثانیـه ها       ریخت به هم

شوق یک    رابطه با    حاشیه     ها ریخت به     هم

          گفته      بودم به کسی       عشق نخواهم     ورزید

آمدیّ و      همـه ی فرضیه     ها ریخت       به هم!

          روح غمگینِ تو         در کالبدم        جا خوش کرد

سرفه کردی      و نظام ریه ها       ریخت به هم

          در کنـــارتو           قدم می زدم        و دور و برم

چشم ها پُر           خون شد، قرنیه ها          ریخت به هم

          روضه خوان        خواست که         از غصه ی ما یاد کند

سینه ها       پــاره شد و        مرثیه ها ریخت بــه هم

          پای          عشق تو برادر         کشی افتاد به ر اه

شهر از        وحشت نرخ          دیه ها     ریخت به هم

          بُغض کردیم       و حسودان جهان          شاد شدند

دلمان تنگ شد          وُ قافیه     ها ریخت به هم

          من که هرگز          به تو نارو         نزدم حضرتِ عشق!

پس چرا              زندگیِ ساده ی          ما ریخت به هم؟