چه باک اگر که جهانی رها کنند مرا

به خنده زمزمه در گوش ها کنند مرا

شبی دو چشم سیاه تو را به من بدهند

چه غم که یک شبه صاحب عزا کنند مرا

تو در وجود منی پس چگونه می خواهند

که از وجود خودم هم جدا کنند مرا

بعید نیست از این پس شبیه من بشوی

ویا به نام تو دیگر صدا کنند مرا

دوای درد مرا هیچکس نمیداند

فقط بگو به طبیبان دعا کنند مرا

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    جندقی