آخرین روزهای اسفند است

از سرِ شاخِ این برهنه چنار

 مرغکی با ترنّمی بیدار

می زند نغمه،

 نیست معلومم

آخرین شکوه از زمستان است

 یا نخستین ترانه هایِ بهار؟

/**/