خسته که میشوم خاطرات را تکرار میکنم؛ در نبودت دلتنگی بسیار میکنم

خسته که میشوم قصد آواز میکنم؛ آرزوی شنیدن ناله جانسوز ساز میکنم

 خسته که میشوم با عشق آغاز میکنم؛ دوباره با نگاهت قصد پرواز میکنم

خسته که میشوم رو به نماز میکنم؛ در خلوت لحظه ها رازونیاز میکنم

 خسته که میشوم کوک غم را ساز میکنم؛ رو به سکوت و خلوت پر راز میکنم

خسته که میشوم دل را با تو همساز میکنم؛ ترا در این لحظه ها تنها همراز میکنم

 خسته که میشوم رو به سوی حجاز میکنم؛ رو به سوی صاحبش دست نیاز میکنم

 خسته که میشوم جز تو دل را بی نیاز میکنم؛‌ روح خسته را با تو همنواز میکنم

خسته که میشوم دلم خوش است که ترا دارم؛ گرچه از دوری ات بیمارم

خسته که میشوم شبها باز بیدارم؛ از نبودنت غمگین تر از هربارم

خسته که میشوم چون کوهی پربارم؛ گاه چون ناله ای در تارم

خسته که میشوم نیازمند یک یارم؛ اما نقطه ای در مسیر پرگارم