تا که بودیم نبودیم کسی

 

کشت ما را غم بی هم نفسی

 

تا که رفتیم همه یار شدند

 

 خفته ایم و همه بیدار شدند

 

قدر آئینه بدانیم چو هست

 

نه در آن وقت که آئینه شکست