ای یار مرا خراب و ویران کردی

 

 دیوانه و مجنون و پریشان کردی

 

جام می و باده را به دستم دادی

 

 از عشق دل مرا تو مهمان کردی

 

با ناز و کرشمه های ویران سازت

 

 دل را تو ز غیر خود گریزان کردی

 

دردیست درون سینه غم زده ام

 

دیریست که رخ ز من تو پنهان کردی

 

 " یار " همه شب ناله کند از هجرت

 

بنگر که مرا چه مست  و نالان کردی