بدون تو چه پروازی چه احساسی چه آوازی  ، تو ای که از صدای من شراب کهنه می سازی

بیا خوبم که میدانم در این بازی نمی بازی

نیاز و تو خودم کشتم که هرگز تا نشه پشتم 

زدم بر چهره ام سیلی که هرگز وا نشه مشتم

 من آن خنجر به پهلویم که دردم را نمی گویم به زیر ضربه های غم نیافتد خم به ابرویم

مرا این گونه گر خواهی دلت را آشیانم کن

 من آن نشکستی هستم بیا و امتحانم کن بیا و امتحانم کن

غرور ای ناجی حرمت تو با من پا به پایی کن

به هنگام سقوط من تو در من خودنمایی کن

 من آن خورشید زر پوشم که با ظلمت نمی جوشم به جز آغوش دریا را نمی گیرم در آغوشم

من آن دیوانه پر بارم که در خود واژه ها دارم درون دشت اندیشه به غیر از گل نمی کارم

 من آن ابر بهارانم که از خاشاک بیزارم بجز بر چهره گلها نمی گریم نمی بارم