روزگارم این است :

 

دلخوشم با غزلی...

 

 

تکه نانی ، آبی

 

 

جمله ی کوتاهی...

 

 

یا به شعر نابی...

 

 

و اگر باز بپرسی گویم :

 

 

دلخوشم با نفسی...

 

 

حبه قندی ، چائی...

 

 

صحبت اهل دلی ...

 

 

فارغ از همهمه ی دنیایی ...