گفتم : خدا جان بگو چگونه محبت تو را جبرا ن کنم ؟

خدا گفت : هیچ ، فقط عشقم را بپذیر و مرا باور کن

و بدان بی آنکه مرا بخوانی همیشه در کنار تو هستم .

گفتم : چرا اصرار داری تو را باور کنم وعشقت را بپذیرم ؟

گفت : اگر مرا باور کنی خودت را باور می کنی

و اگر عشقم را بپذیری وجود ت  آکنده از عشق می شود

آن وقت به آن لذت عظیمی که در جست و جوی آنی می رسی

و دیگر نیازی نیست خود را برای ساختن کاخ رویایی به زحمت بیندازی

چیزی نیست که تو نیازمند آن نباشی

زیرا تو و من یکی می شویم

بدان که من عشق مطلق ، آرامش مطلق ونور مطلق هستم

و از هرچیزی بی نیازم

اگر عشقم را بپذیری می شوی نور ، آرامش و بی نیاز از هرچیز ...