هر که هروقت حلقـــه به هر  در زد فکر کردم توي  که می آیی

 

 

توی کوچه ، نسيم  اگر پر زد، فکر کردم تويی که می آيي

 

 

اشتیاقم برای ديدن تو ، به زمستـــــان شبیــه کرده مرا

 

 

نوبهـــــاری که غنچه را سر زد ، فکر کردم تویی که می آیی

 

 

به گمانی که باز خواهی گشت ، باز مثل فرشته ـ بــال زنــان ـ

 

 

پر و بالی اگر کبوتر زد ، فكر كردم تويي  که مي  آیی

 

 

از تمام غریبه ها که برایم شعر و شيريني و گل آوردند

 

 

هر که حرفی از گلی معطر زد، فکر کردم تويي که می آیی

 

 

تازه این ها که هیچ ! وقتی مرگ، با سراسیمگیش ،در را کوفت

 

 

وا  نشد در و مكرر  زد ..... فكر کردم تویی كه  می آیی

 

 

هر چه خاک من است عمر تو باد ـ حاصل عمر من ـ جز این نیست

 

 

هر که ، هر وقت، حلقه بر در زد ... فکر کردم تويي که می آیی