بيخودي خنديديم كه بگوييم دلي خوش داريم

 

 

بيخودي حرف زديم كه بگوييم زبان هم داريم

 

 

و قفس هايمان را زود به زود رنگ زديم و نشستيم لب رود و به آب سنگ زديم

 

 

ما به هر ديواري آينه بخشيديم كه تصور بكنيم يك نفر با ماست

 

 

ما زمان را ديديم خسته در ثانيه ها باز با خود گفتيم شب زيبايي هست

 

 

بيخودي پرسه زديم صبحمان شب بشود

 

 

بيخودي حرص زديم سهممان كم نشود

 

 

 ما خدا را با خود سر دعوا برديم

 

 

و قسم ها خورديم

 

 

ما به هم بد كرديم ما به هم بد گفتيم

 

 

بيخودي داد زديم كه بگوييم توانا هستيم

 

 

بيخودي پرسيديم حال همديگر را كه بگوييم محبت داريم

 

 

بيخودي ترسيديم از بيان غم خود و تصور كرديم كه شهامت داريم

 

 

ما حقيقت ها را زير پا له كرديم و چقدر حظ برديم كه زرنگي كرديم