باغ را آتش کشیدند و گل و گلزار سوخت / یاس در پشت در اما با در و دیوار سوخت

گرچه اتش بر نبی و آل او باشد حرام / سینه ی گل از فشار تیزی مسمار سوخت

شعله ی سرکش چنان در پیچ و تاب افتاده بود /کز تب و تابش دل ایثار هم بسیار سوخت

یک طرف گل بود و غنچه سوی دیگر خشم و کین /گلشن امن الهی در میان نار سوخت

چهره ای را که خدا هم از محبت دوست داشت /شد کبود از ضربت سیلی و آتشبار سوخت

تا که در بر سینه ی انسیه الحورا ننشست / دل شکست از این مصیبت دیده از دیدار سوخت

باغبان در باغ بود اما دو دستش بسته بود /پیش چشمان تر او دلبر و دلدار سوخت

آنکه گلبرگ شقایق بر رخش جا می گذاشت /بهر یاری کردن مولای خود خونبار سوخت

گل کجا و تازیانه، سیلی و ضرب لگد /در میان حسرت غم مادر احرار سوخت

خانه زاد حق تعالی از جفا خانه نشین /قلب عالم از نوای حیدر کرار سوخت

لرزه جسم غنچه ها و شرم روی باغبان /گوئیا عرش و فلک را کینه ی کفار سوخت

یادگاری را که پیغمبر سفارش کرده بود /گاه بازو گشت نیلی و گهی رخسار سوخت

ايام  شهادت بزرگ بانوي دو عالم بر فرزند بزرگوارش  امام زمان ( عج ) ، نايب برحقش

و تمامي دوستداران اهل بيت عصمت وطهارت تسيلت باد .