بهت قول دادم

که در طول سال با تو عشقبازی نکنم

و صورتم را زیر جنگل موهایت پنهان نسازم

و در ساحل چشمانت به شکار صدف نروم

چگونه من چنین حرف سخیفی بر زبان رانده‌ام؟

در حالیکه چشمان تو منزل من و سرزمین صلح است

و چگونه به خودم اجازه دادم احساسات مرمر را جریحه دار کنم؟

در حالیکه میان من و تو نان و نمک و

پیاله‌ی شراب و آواز کبوتر بوده‌ است؟

و در حالیکه تو آغاز هرچیز و پایان شیرین هرچیزی هستی.

"نزار قبانی"