برایش نوشتم:

«زیر نور این آباژور

در ازدحام این قرص خواب‌های لعنتی

جایی در وسعت سرد این تخت‌خواب

شب بخیر هایت گم شده است»

برایم نوشت:

« بخواب

عادت به هیچ چیز صلاح نیست»

و این منطقی‌ترین لالاییِ نیمه شب‌های من شد...