"دوست دارم" هايی كه از دل بر می آيند
یک جور دوست داشتن هایی هم هستند
که به زبان آورده نميشوند؛ باید حسشان کرد،
مثل عشق های امروزی نیست كه دَم به ثانیه
بيخ گوشت بگويد "دوستت دارم"، "عاشقتم" و "میمیرم برات"
و رگبار استیکر قلب و بوسه!
دوستت دارم هايی از جنس مادربزرگ که هر لحظه
میتوان حسش کرد؛ با یادآوری ساعت قرصای قند
و چربی پدربزرگ، با به راه بودن همیشگی سماور کنج اتاق،
با پيچيدن عطر فسنجان سرظهرش توی كوچه،
با شنيدن يك خانوم ته اسمش و شرم بعدش...
از آن دوست داشتنهایی که وقت سرما
کُت میشونددورت و گرمت میکنند،
وقت ناراحتی گوش می شوند
برای دردها و شانه برای اشکهايت،
همانهایی که چشم میشوند و همیشه مراقبت هستند
و لبخند می شوند روی لبهايت.
آنها که اگر کمی پشت تلفن صدایت گرفته باشد
خودشان را به آب و آتش میزنند تا حالت خوب شود...
دوست داشتن هایی كه تمامی ندارند
و با يک روز بی حوصلگی و بد اخلاقی از بين نميروند؛
نه سرد می شوند نه تکراری،
"دوست دارم" هايی كه از دل بر می آيند و بر دل مينشينند...
