می گویند چه خوب مانده ای ...

غافل از اینکه من خوب نمانده ام ...

من جا مانده ام!

لبخندم " تلخی عصیان فروخورده ی نوجوانی سرکوب شده ...

و چهره ام نقاب سنگی جوانیست

وامانده در من خفه و خاموش ...

من از دهه ی " نگاه " ممنوع ...

" زیبایی " ممنوع ...

" شعر " ممنوع و " کلام " ممنوع ...

من از جنس هیچ کس نیستم ...

من فقط تصویر خود را از سرزمین خاکستری ...

به 

امروز سنجاق کرده ام ...