لحظه ای از عشق خواندی ، جان من بیمار شد

شور عشقت را گرفتم ، نبض من تکرار شد

در نگاهت چون عروسک خواب می دیدم که تو

لب به لبهایم نهادی ، عشق من بیدار شد

روح و جانم را ربودی ، دین و کیشم را گرفتی

از همه عالم گریزان مست آن دیدار شد

در نمازم جای "سبحانَ" صدایت می زدم

در سکوت و انزوایم ، ذکر تو اجبار شد

تو ، خدایم، نه، وجودم را گرفتی از من و

بی تو بودن در وجودم ، هرنفس انکار شد