چه زیبا گفته است جبران خلیل جبران :

باهم باشید،

اما بگذارید در باهم بودن شما فاصله ای باشد . . . .

و بگذارید نسیم در میان شما بوزد . . . . .

یکدیگر را دوست بدارید،

اما از عشق زندانی برای یک دیگر نسازید . . . .

بگذارید عشق جای در ساحل روحتان باشد . . . .

پیمانه های یکدیگر را پر کنید،

اما از یک پیمانه ننوشید . . . .

از نان خود به یکدیگر ارزانی کنید،

اما از یک قرص نان نخورید . . . .

با هم بخوانید و برقصید و شادکام باشید،

اما به حریم تنهای یکدیگر تجاوز نکنید . . . .

همچون تارهای عود باشید که جدا از هم

اما با یک نوا مترنم میشوند . . . .

قلبهایتان را به هم هدیه کنید،

اما یکدیگر را به اسارت در نیاورید . . . .