می‌خواستم عزیز تو باشم، خدا نخواست      ،همراه و هم‌گریز تو باشم، خدا نخواست

مي خواستم كه ماهي غمگين بركه اي  ،  در دست هاي ليز تو باشم ، خدا نخواست

گفتم در اين زمانه ي كج فهم كند ذهن  ،     مجنون چشم تيز تو باشم ، خدا نخواست

مي خواستم كه مجلس ختمي براي اين     ،      پاييز برگ ريز تو باشم ، خدا نخواست

آه  اي پري هر چه غزل گريه ! خواستم      ،    بيت ترانه اي ز تو باشم ، خدا نخواست

مظلوم و ساكتم ! به خدا دوست داشتم   ،        يار ستيم ستيز تو باشم ، خدا نخواست

نفرين به من كه پوچي دستم بزرگ شد   ،      مي خواستم عزيز تو باشم ، خدا نخواست

پاسخ اين شعر

خدا نخواست وگرنه دلم تو را می‌خواست      ،    دلت نصیب دلم بود اگر خدا می‌خواست

خدا نخواست وگرنه خود تو می‌دانی  ،   عبور ثانیه‌ها هرنفس تو را می‌خواست

سکوت حنجره‌ام بی‌صدا ترک‌ می‌خورد   ،     و عشق آمده بود و تو را ز ما می‌خواست

دلم به لهجه بارانی‌اش غزل می‌خواند  ،     تو بودی آنچه که او با خدا خدا می‌خواست

      ببين چه‌قدر زلالی که دل حضورت را   ،    میان زمزمه سبز ربّنا می‌خواست

    و سرنوشت چه بر سر نوشته بود که باز   ،      قفس‌نشین غریبی تو را رها می‌خواست  !