خانه ای گرم و نرم ، یعنی من ؛ خسته ای بی پناه ، یعنی تو
آمدن ، ماندن و نمک خوردن ؛ رفتنی نا به گاه ، یعنی تو

راه_ بیراه_ دور یعنی تو ؛ آخرِ خطِ عشق ، یعنی من
من ، تهِ پرتگاه_ عاطفه ام ؛ قدم _ اشتباه ، یعنی تو

سجده کردم تو دورتر رفتی ؛ بد شدم باز ، یار من نشدی
نه خدایی ، نه جنسِ شیطانی ؛ خوشه خوشه گناه یعنی تو

من پرُ از انتظارِ شب بودم ؛ همه جا بی چراغ می گشتم
گفته بودی که رنگ _ مهتابی ، روی تاریک _ ماه یعنی تو

خط خطی می کنم تمام تو را ؛ از تمام گذشته ها اما ...
نیست بالاتر از غمت رنگی ؛ رد _ پای سیاه ، یعنی تو !