چقدر خسته از این بادهای پاییزم   / شبیه برگ درختان ز غصه لبریزم

شبیه برگ درختان که رویشان زرد است   /  تمام ترسم از این بادهای نامرد است

چه بی شکیب وزیدند و های وهو کردند /  برای برگ درختان غم آرزو کردند

تمام مردم اطراف من چو باد شدند  /  مرا ز شاخه بچیدند و شاد شاد شدند

جدا شدم ز درختان رها شدم در باد  /  شدم ز بند غم غشق شاخه ها آزاد

صدای له شدنم زیر پای عابرها  /  صدای خش خش من لذت مسافرها

من از جسارت این بادها نترسیدم  /  من از حماقت این عابران نرنجیدم

به روی زرد رفیقان خود نخندیدم  /  بگو به من ، به کدامین گناه خشکیدم ؟؟؟

دلم خوش است که روزی بهار می آید  /  صدای هلهله صد هزار می آید

دوباره شاخ درختان پر از جوانه شود  /  و برگ خشک درختان پر از نشانه شود

اگرچه خشک ونحفیم ، وگرچه من زردم / اگرچه در کف این بادهای ولگردم 

  برای برگ درخت انار دل تنگم  / برای مردن با افتخار می جنگم 

  منی که سبزترین زرد فصل پاییزم /دگر ز غرش این بادها نمیریزم