تقدیم

/**/
روی این غمکده ی سرگردان
دید این منحنی آبی رنگ
در کجا بود که گفت:من تو را دارم دوست
من ندانم به گمانم شاید در گذرگاه یکی جنگل سبز
پای یک برکه ی آرام و زلال که در آینه ی آن پیدا بود
کاکل سبز درخت٬سرخی غنچه ی گل
قد موزون صنوبر یا سرو
خوشه هایی ز گل یاس بنفش
شاخه هایی ز گل نیلوفر
چه کسی بود که در آن ظلمت شب
آن شب جادویی
زیر یک شاخه ی نور یا که هنگام غروب
در سرا شیب یکی دره ی غمگین بنفش
یا به نارنجی آن دشت فراخ
یا که در ساحل آن وسعت پر حجم کبود
روی این غمکده ی سرگردان
زیر این منحنی آبی رنگ
اولین مرتبه احساس نمود که دلش می تپد از عشق کسی
و در آن حالت سرخ با صدایی چو یک شاخه ی بید
اولین مرتبه این آیه تلاوت فرمود:من تو را دارم دوست
چه کسی بود و چنین لطف سخن را ز که آموخته بود؟؟؟
